START        ORGANISATIE        WEEKBERICHTEN        LIDORGANISATIES        ACTUEEL        KLOO        SOO        LINKS        CONTACT


m
2008                2009                2010
                2011                2012                2013                2014               2015
m

week:
2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 11 - 12  - 13 - 14 - 16 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 27 - 35 - 38 - 40 - 41 - 44 - 45 - 46 - 47 - 48 - 49 - 50 - 51



27 augustus 2014    
                     WEEKBERICHT WEEK 35


Samenwerking vereist gelijkwaardigheid


In het juni-nummer van School, het magazine van de VOO en de VOS/ABB, wordt gemeld dat staatssecretaris S. Dekker voornemens is bij de Tweede Kamer een wetsvoorstel in te dienen, dat het mogelijk maakt een samenwerkingsschool onder een bestuur voor openbaar onderwijs te hangen. Het idee van gelijkwaardigheid voor het openbaar onderwijs t.o.v. het bijzonder onderwijs m.b.t. de bevoegdheid een samenwerkingsschool te mogen besturen, vindt het CBOO sympathiek. Met het Nederlands Centrum voor Onderwijsrecht (NCOR) deelt het CBOO de grondwettelijke bezwaren die bestaan tegen de bepleite constructie. Veel simpeler is het om als VOO en VOS/ABB een stapje verder te doen en er, net als het CBOO voor te pleiten, dat samenwerkingsscholen per definitie openbare scholen zijn.

In een notitie heeft het CBOO dit standpunt bepleit. Hierin wordt aangetoond dat het heel goed mogelijk is, rekening houdend met identiteitswensen van ouders en leerlingen, gestalte te geven aan een pluriforme identiteitsbeleving zonder dat daarvoor gekunstelde juridische constructies voor in het leven moeten worden geroepen.

In de bestuursvergadering van 10 juni jl. heeft het CBOO-bestuur zich gebogen over het fenomeen van de samenwerkingsschool. Het had inmiddels kennis genomen van de standpunten van MinOCW, TK-leden en de beide voornoemde onderwijsorganisaties over deze kwestie. Het stemde vervolgens in met de inhoud van een bestuursnotitie, waarvan een vijftal conclusies als volgt luidt:


Het openbaar onderwijs biedt een ideale combinatie van fundamenten voor een landelijk onderwijsstelsel, waarbij:

a.     Er voor het funderend onderwijs sprake is van bekostiging en democratische eindcontrole van overheidswege.

b.     Vigerende wetgeving m.b.t. levensbeschouwelijkheid uit 2008 aan ouders die dit wensen de mogelijkheid biedt om door de overheid bekostigd GVO/HVO-onderwijs te ontvangen.

c.      Het openbaar onderwijs een variëteit aan bestuursvormen biedt, die de band met en eindcontrole van de overheid als bekostiger en borger van funderend onderwijs garandeert.

d.     Dat op een vrij eenvoudige manier één bestuursvorm, die tot nu toe in het openbaar onderwijs nog niet is gerealiseerd, nl. de vereniging die in de vorm van een Initiatief Wetsvoorstel bij zowel bij de politieke partij D66 als bij de Algemene  Onderwijsbond (AOb) op de planken ligt, de gang naar een Wet snel kan doorlopen. Met die bestuursvorm kan de zo noodzakelijke en door velen gewenste rol voor ouders en docenten ook in het openbaar onderwijs worden gerealiseerd.

e.     Dat daarmee zowel overheid als alle onderwijsparticipanten bijna 100 jaar na de onderwijspacificatie van 1917 op een eigentijdse manier kunnen beschikken over een efficiënt onderwijsstelsel, dat overbodige kosten van het huidige duale stelsel achter zich laat, te beginnen in krimpgebieden. Het openbaar onderwijs biedt met kleine aanpassingen daartoe alles wat nodig is!


Voor de notitie van het CBOO over deze kwestie, klik HIER.

Voor het artikel in School, klik HIER.






Christelijk onderwijs heeft steeds meer moeite met zelf- definiëring


Garijp  is een dorp in de gemeente Tietjerksteradeel, Friesland en telt ongeveer 1900 inwoners. Daar werd op vrijdag 22 augustus jl. het feit gevierd, dat de plaatselijke Christelijke basisschool 150 jaar bestaat. Luit van Dam, ex-secretaris van het eveneens voormalige AOb/AVMO (afdeling openbaar onderwijs van de AOb tot 2011) was erbij en tekende het volgende op:

Afgelopen vrijdag 22 augustus organiseerde de CBS De Wrâldpoarte te Garyp een symposium ter gelegenheid van het 150-jarig (!) bestaan. Op zichzelf niet direct een gebeuren van nationale betekenis, maar door de inbreng van een viertal panelleden met landelijke bekendheid trok deze bijeenkomst een groot aantal belangstellenden. Zo ook CBOO-secretaris Martien Hietbrink.

Het panel bestond uit:

-        prof. Cok Bakker, theoloog en onderwijskundige Universiteit Utrecht

-        Jan Slagter, bestuurder/presentator Omroep Max

-        Rob Limper, voormalig directeur VOO

-        Piet Adema, voorzitter ChristenUnie en oud-gedeputeerde Friesland

Negen Friese christelijke basisscholen hadden hun deuren bij het begin van de zomervakantie wegens krimp definitief gesloten. CBS De Wrâldpoarte is daarentegen een vitale dorpsschool. Op een inwonertal van 1900 mensen heeft  deze school met 180 leerlingen geen zorgen. Als enige school ter plaatse is 60% van de ouders kerkelijk meelevend, 40% niet. Maar ook de laatste groep is in het schoolbestuur vertegenwoordigd. Op zichzelf geen uitzondering. Slagter haalde het voorbeeld aan van een christelijke scholengemeenschap in Rotterdam, waar zo’n 90% van de leerlingen een islamitische achtergrond heeft. Ook memoreerde hij dat een aantal politieke partijen artikel 23 van de grondwet wil laten oprekken: “De samenleving verandert en uw school verandert mee.” Ook de christelijke scholen moeten kinderen van alle gezindten toelaten. Limper vulde dit aan met de opmerking dat een advies van de Onderwijsraad een ruimere interpretatie van de grondwet art. 23 voorstaat: “De grondwet in maatschappelijk perspectief.”

Maar zover is het nog niet. Alleen Limper pleitte sterk voor een onderwijssysteem, waar de kinderen in al hun verscheidenheid samen naar één school gaan. Een samenleving in het klein: niet apart, maar samen. Zo’n onderwijssysteem is een ware investering in de toekomst, waarbij de staat ook nog twee miljard euro voor andere doeleinden kan aanwenden!

De andere drie sprekers waren meer overtuigd van het “o.s.m.–systeem” (= “ons soort mensen” – Bakker). Anders verwatert alles (Slagter). Adema ging hiermee het verst: Hij stelde zich zeer terughoudend op ten aanzien van de constructie samenlevingsscholen. Vanuit de zaal werd deze gedachte direct gepareerd met het concept Master Franke-Skoalle te Earnewâld, waar de eerste samenlevingsschool in ons land al sinds 1989 tot ieders tevredenheid bestaat.

Adema ging niet in op een genoemd feit vanuit de zaal dat een overtuigd voorstander van het christelijk onderwijs in principe wel een benoeming aan het openbaar onderwijs kan verkrijgen, maar het omgekeerde door de schoolvereniging nog steeds kan worden geblokkeerd. Als voorbeeld werd genoemd Kars Veling (voormalig Christen-Unie-senator en TK-lijsttrekker), die vele jaren rector is geweest van de openbare scholengemeenschap Johan de Wit College te Den Haag. Overigens een prima onderwijsman, laat dat hier gezegd zijn.

Tenslotte: Wethouder Fokkema (CDA-Tytsjerksteradiel) zei dat ouders in dorpen volop de gelegenheid moeten hebben om toch tot een vorm van onderwijssamenwerking te kunnen komen. Een voorbeeld van die CDA-onderwijswethouders, die hun taak ook ten bate van het openbaar onderwijs goed uitvoeren.

  


De gevaarlijke weg van de minste weerstand


In het Belgische dagblad De Standaard stond op 20 augustus jl. een opmerkelijk, maar wellicht herkenbaar artikel (door Rik Torfs), waarvan de inhoud wellicht ook het Nederlandse openbaar onderwijs rechtstreeks raakt:


TEKST

Rik Torfs kan maar weinig respect opbrengen voor de houding van de directeur-generaal van het Brussels stedelijk onderwijs. Om enkele moslims die homoseksualiteit niet aanvaarden ter wille te zijn het verlicht klinkende argument ‘neutraliteit’ inroepen, dat is gewoon laf.

Wie? Rector KU Leuven.
Wat? Neutraliteit, in welke vorm dan ook, kan alleen betrekking hebben op een school, niet op een leerkracht.

De topman van het stedelijk onderwijs in Brussel raadt leraren aan over hun privéleven te zwijgen. Ze delen best niet mee of ze homo of hetero zijn. Want de neutraliteit van de school mag onder geen beding in het gedrang komen.Dat is een redenering die even onnozel als gevaarlijk is. Neutraliteit slaat immers alleen op de school. Wat die term overigens ook moge inhouden. Want neutraliteit kan zowel wijzen op een angstvallig verhullen van elke levensbeschouwelijke betrokkenheid als op actief pluralisme, waarbij iedereen ronduit voor zijn overtuiging, of voor het gebrek eraan, uitkomt. Maar hoe die neutraliteit ook gestalte krijgt, ze heeft alleen betrekking op de school. Niet op de leraar, die een volwaardig mens blijft – het tegendeel zou pas gruwelijk zijn – en dus over al zijn mensenrechten beschikt. Iemand kan homo zijn, ook al schokt dat laatste sommige ouders en leerlingen. En dat blijkt in Brussel het geval te zijn.

Het verborgene
Er was een tijd dat openlijk homoseksuele leerkrachten een probleem vormden in het katholiek onderwijs. Alles gebeurde in het verborgene. Vandaag zouden we zoiets als onduldbare hypocrisie beschouwen. Al blijft het ondertussen een pijnlijk gegeven dat veel gedreven leraren onder het onbarmhartige kerkelijke optreden hebben geleden op een manier die heel vaak niet meer goed is te maken.

Maar vandaag liggen de kaarten compleet anders. Terwijl vroeger leraren in een katholieke school braaf moesten zijn, mogen ze vandaag in het Brusselse openbaar onderwijs helemaal niets meer zijn. Niet braaf, niet stout, niets. Kleurloze kennismachines die punten geven en diploma’s uitreiken. Dat is onmenselijk. En ook juridisch niet correct.

Ook in een ‘neutrale’ school heeft een leraar recht op een eigen profiel, mening of seksuele geaardheid. Er zou een deontologisch probleem ontstaan als hij zou proberen van homo’s hetero’s of van hetero’s homo’s te maken. Maar hij mag in alle rust zijn wie hij is. Het is zonder meer gruwelijk als je wordt verplicht een stuk van jezelf angstvallig verborgen te houden. Zoals homo’s vroeger deden in katholieke scholen. Zoals homo’s en hetero’s wordt aangeraden te doen in het Brussels stedelijk onderwijs.

Maar natuurlijk gaat het in het Brusselse stedelijk onderwijs om een dieper probleem. De topman is uit zichzelf wellicht niet eens een vurig tegenstander van de mensenrechten. Hij is alleen niet bijzonder moedig. Een beetje laf. Hij weet immers maar al te goed dat er zich in zijn scholen een aantal moslimleerlingen bevindt (en we mogen hier onder geen beding veralgemenen) dat homoseksualiteit niet aanvaardt en eventueel bereid is homoseksuele leerkrachten het leven zuur te maken. Dat probleem rechtstreeks aankaarten, daarvoor is meer lef nodig dan de topman er heeft. Dan is terugvallen op het argument van de neutraliteit, dat keurig en verlicht klinkt, veel gemakkelijker. Een dergelijke houding verdient weinig respect. Want op het vlak van de mensenrechten, hoeksteen van de democratische samenleving, mogen we niet wijken. Ook niet uit pragmatisme. Evenmin om herrie te vermijden. En zeker niet om ons eigen gezapige, comfortabele bestaan ongestoord verder te kunnen zetten.

Gelukkig hebben we nog het Europees Hof voor de Rechten van de Mens als we in ons eigen land zwichten voor de wet van de minste weerstand. Hoe dan ook, als de mensenrechten in ons land verder afbrokkelen, zal het gebeuren zoals in het Brussels stedelijk onderwijs. Indirect. Sluipend. Schijnbaar achteloos. Met drogredeneringen en schijnargumenten. Zoals de verwijzing naar de neutraliteit van de school. Ooit mede bedoeld om de dominante, vaak katholieke, levensbeschouwing enigszins aan banden te leggen. En nu uit de kast gehaald om de vermeende nieuwe moslimmeerderheid ter wille te zijn. Wie werkelijk in mensenrechten gelooft, verdedigt ze niet alleen als iedereen dat fantastisch vindt. Hij houdt ook stand als het een beetje pijn doet.

EINDE TEKST

 




Post-HBO-opleiding HVO (Humanistisch Vormingsonderwijs) voor groepsleerkrachten

(HERHALING)


De post-HBO-opleiding HVO is bedoeld voor groepsleerkrachten in het primair openbaar onderwijs, die met leerlingen willen werken op het gebied van zingeving en levensbeschouwing vanuit humanistisch perspectief. De opleiding duurt 1 jaar in deeltijd (op woensdagen) en wordt afgesloten met een certificaat van bekwaamheid, waarna men HVO kan verzorgen in het openbaar basisonderwijs.

Een tweetal impressies:

“In HVO leren kinderen naar zichzelf en elkaar te kijken, vragen te stellen, zich in een ander te verplaatsen, na te denken en zich een mening te vormen, verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen gedrag en voor de wereld om hen heen. En dat met speelse werkvormen en een hoop groepswerk. Ik vind het een prachtig vak!”

“Ik was 16 jaar werkzaam in het basisonderwijs en liep elke keer tegen de prestatiedruk van de cognitieve vakken aan. Aan de sociaal-emotionele kant die net zo belangrijk is, kom je als leerkracht niet toe door de tijdsdruk van je rooster. Ik vind het heerlijk dat ik nu als HVO-docent de tijd heb en neem om het kind centraal te stellen.”

De opleiding start op woensdag 10 september 2014.  Lees HIER meer over de opleiding en over HVO.




NIEUWE MOGELIJKHEDEN         

Het CBOO bericht is niet alleen bron van nieuws, dat wordt aangeboden.

U kunt er zelf ook aan bijdragen door:

  • te reageren op meningen, die er in worden gegeven. Ze zullen mits niet buiten publicitaire orde worden geplaatst om de berichten ook als interactief medium te kunnen inzetten. Ze worden dan immers een forum voor discussie!
  • nieuws te plaatsen, dat behalve voor uw openbare school of daaraan verwante instelling interessant kan zijn voor lezers van CBOO berichten. Dat kan te maken hebben met positieve PR t.b.v. openbare scholen, tot het aankondigen van manifestaties die van belang zijn voor velen die in of voor het openbaar onderwijs werken.
  • oproepen te laten plaatsen voor acties, die met het openbaar onderwijs van doen hebben. Mogelijkheid daarbij is, dat het CBOO een intermediaire rol kan spelen bij het onder de aandacht brengen van het door u te berde gebrachte bij bijvoorbeeld lokale overheden, besturen openbaar onderwijs, maar ook landelijke politici. Die lezen voor zover het leden van de Vaste Kamercommissie Onderwijs van de Tweede Kamer (en ambtenaren van het Ministerie van OCW) betreft ook CBOO berichten.
  • voor voorgaande zaken en voor verdere inlichtingen te mailen met info@cboo.nl of te bellen 030 - 2989167 (buiten kantooruren wordt u doorgeschakeld naar mobiel nummer van CBOO secretaris M. Hietbrink).



CBOO-secretaris
M. Hietbrink is bereikbaar op:

030 - 298 91 67

mob: 06 - 539 744 37
email: info@cboo.nl of mhietbrink48@gmail.com